ο Άγιος Γεράσιμος γεννήθηκε στα Μύρα της Λυκίας μετά το 370 μ.Χ. Οι γονείς του ήταν πλούσιοι, ευσεβείς, και ευλαβείς χριστιανοί. Τα άφθονα αγαθά δεν τους εμπόδισαν να έχουν αυστηρές ηθικές αρχές. Τον ανέθρεψαν σύμφωνα με τα αθάνατα διδάγματα της Άγιας μας Ορθόδοξης Εκκλησίας. Όσο μεγάλωνε τόσο πιο πολύ πλουτιζόταν με άφθονες αρετές που του χάριζε ο Χριστός. Δεν ήθελε να ζει όπως οι πολλοί νέοι της εποχής του και να φροντίζει το σώμα του παραμελόντας την αθάνατη ψυχή του. Καταλάβαινε πως η ζωή του ανθρώπου πάνω στη γη είναι προσωρινή, ενώ ο Παράδεισος είναι παντοτινός και αιώνιος. Οι γονείς του τον αφιέρωσαν από βρέφος στο Θεό και από παιδί ζούσε μοναχική ζωή σε κοινόβιο μοναστήρι
Η ακλόνητη πίστη του και ο διακαής του πόθος να γινει μοναχός τον οδήγησαν στην απόφαση να εγκαταλείψει την κοσμική ζωή. Αφού μοίρασε τα πλούσια υπάρχοντα του στους φτωχούς, αφιερώθηκε στην ήρεμη και απλή ζωή των καλογέρων. Έγινε επίσημα μοναχός, έδιωξε κάθε κοσμική φροντίδα και αφοσιώθηκε με όλη την δύναμη της ψυχής του στην απόκτηση των γνήσιων αρετών. Στην αρχή έγινε μοναχός σε κοινόβιο μοναστήρι.
Αφού πέρασε αρκετό καιρό στο κοινόβιο απόκτησε πείρα της μοναχικής ζωής και προόδευσε περισσότερο στις ασκητικές αρετές. Με την ευλογία του γέροντα του, έφυγε απο το κοινόβιο και ζούσε μόνος του, σαν ασκητής, στους απρόσιτους και έρημους τόπους της Λυκίας.
Ο Άγιος Γεράσιμος δεν αγαπούσε να ζει όπως οι περισσότεροι νέοι της εποχής του, που φρόντιζαν μόνο το σώμα του και αδιαφορούσαν για τη σωτηρία της αθάνατης ψυχής. Ήξερε οτι η νηστεία, η αγρυπνία και η προσευχη, μαζί με τις άλλες αρετές που καλλιεργούσε συστηματικά, ηταν τα σκαλοπατια που θα τον οδηγούσαν στην Αιώνια Βασιλεία. Αγωνιζόταν συνεχεια για να καθαρίσει την ψυχή του απο καθε πάθος και ακαθαρσία για να φωτιστεί ο νους του απο τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος. Κοιμόταν πολυ λίγο, όσο χρειαζόταν για να διατηρείται στη ζωή και δν απέφευγε τους κόπους και τους μόχθους. Για το θέμα του ύπνου ελεγε χαρακτηριστικά: όποιος θελει να ζήσει περισσότερο πρέπει να κοιμάται λιγότερο. Ο πολύς ύπνος κάνει το σώμα αδύναμο και ασθενικό. Ζωή είναι κυρίως το μέρος του χρόνου κατά το οποιό είμαστε ξύπνιοι. Το κρεβάτι είναι ενα είδος φερέτρου, γιατι μας εμποδίζει απο την ενέργεια, που είναι η ζωή.
Από μικρός ο Άγιος είχε μεγάλο πόθο να επισκεφθεί τους Αγίους Τόπους. Ήθελε να προσκυνήσει τα μέρη που αγίασε με την παρουσία Του ο Πανάγιος Θεάνθρωπος Χριστός και να ασκητέψει στα θεοβάδιστα μέρη της ερήμου του Ιορδάνη. Το 451μ.Χ φτάνει στα Ιεροσόλυμα και προσκυνεί τον Πανάγιο Τάφο και τα άλλα ιερά προσκυνήματα. Μετά την προσκύνηση στα Ιεροσόλυμα ο Άγιος μας καταφεύγει στην έρημο της Νεκράς Θάλασσας για να ασκητέψει. Αφού άκουσε για τη φήμη του Αγίου Ευθυμίου, που ασκήτευε τότε στη γειτονική έρημο του Ρουβά, πήγε κοντά του για λίγο καιρό και τον συμβουλεύτικε. Πολύ ωφελημένος απο την πείρα του γέροντα φτάνει στην έρημο του Ιορδάνη και αποφασίζει να εγκατασταθεί μόνιμα και να περάσει με αυστηρή άσκηση τον υπόλοιπο χρόνο του επίγειου βίου του. Ο αγώνας του ήταν πολύ δύσκολος και κουραστικός, γιατι γινόταν ενάντια του σατανά. Εκτός απο αυτές τις δυσκολίες είχε να αντιμετοπίσει και τον αφόρητο καύσωνα γιατι η περιοχή είναι έρημος και βρίσκεται τετρακόσια μέτρα κατω απο την επιφάνεια της Μεσογείου Θάλασσας.
Οπλισμένος με τα ανίκητα όπλα της αρετής και δυναμωμένος με τη Θεία Χάρη νικα τους δαίμονες και τους τρέπει σε φυγή. Η φωνή του τραβά σαν μαγνήτης κοντά του πολλούς μοναχούς και ασκητές απο διάφορα μερη που ήθελαν να τον έχουν οδηγό για την σωτηρία της ψυχής τους. Βλέποντας τοσους ασκητες ο οσιος να είναι μαζί του αποφασίζει να ιδρύσει κοινόβιο μοναστήρι και λαύρα ένα περίπου μίλι μακριά απο τον Ιορδάνη ποταμό.
Ο Άγιος Γεράσιμος κοιμήθηκε σε βαθία γεράματα, το 475μ.Χ. Μετά απο τόσους σκληρούς αγώνες είχε ένα ήσυχο οσιακό τέλος σε ηλικία περίπου εκατό χρονών. Απο τότε που ανακηρύχθηκε άγιος γιορτάζουμε τη μνήμη του αυτη τη μέρα και πανηγυρίζει το μοναστήρι του, που βρίσκεται στους Αγίους Τόπους, στη έρημο του ποταμού Ιορδάνη. Η γιορτή του έρχεται πάντοτε μέσα στη Μεγάλη Σαρακωστή.
Πολλοί υποστηρίζουν οτι ο Άγιος θάφτηκε μισό μίλι μακριά απο το μοναστήρι του. Μετά την καταστροφή του μοναστηριού απο τους Πέρσες, το λείψανο του μεταφέρθηκε στη Μονή Καλαμώνος, στο μέρος οπου είναι το μοναστήρι του Αγίου. Μέχρι σήμερα κανένας δεν ξέρει που είναι το ακριβές μέρος που ειναι το λείψανο του. Ίσως ο Αγιος να αποφεύγει τις τιμές. Σήμερα παρόλο τις προσπάθειες του ηγουμένου του Άγίου Γερασίμου, αρχιμανδίτη π. Χρυσοστόμου, μετά από ανασκαφές το 2002 βρήκε τάφους με λείψανα. Ίσως θα ήταν το κοιμητήριο του μοναστηριού.

Είναι χτισμένο στη θέση του αρχαίου κοινοβίου που ίδρυσε ο Μέγας Κοινοβιάρχης του μοναχισμού της Αγίας Γης, ο Άγιος Θεοδόσιος, τον 5ο αιώνα. Στην ακμή του είχε 700 μοναχούς.

Η σπηλία-προσκύνημα είναι από τα πιο ενδιαφέροντα τμήματά του.

Είναι φυσική και κατά τη μακραίωνη ιστορία της Μονής χρησιμοποιήθηκε ως κοιμητήριο των Ηγουμένων.

Στις μέρες της ακμής του στους χώρους του υπήρχαν εκκλησίες, πτωχοκομεια, γηροκομεία, ορφανωτροφία, ξενώνες.

Το 1958 τα ερείπια που υπήρχαν τότε στη θέση του μοναστηριού αγοράστηκαν από το Πατριαρχείο, έγιναν εργασίες αναστήλωσης και ανακαίνησης και επαναλειτουργεί από τότε μέχρι σήμερα.

Σε αυτην διαμένουν ο ηγούμενος και σκευοφύλακας του Παναγίου Τάφου (Ισίδωρος) και η συνοδία του (οι φύλακες μοναχοί του Π.Ν. της Αναστάσεως). Εσωτερικά υπάρχουν :
- ο Ι.Ν. των Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου
- η δεξαμενή της Αγίας Ελένης

Το όνομα της η Ι.Μ. το πήρε απο την ελιά που υπάρχει μέσα σε αυτην και που κατα την Ιερά Παράδοση μας βρέθηκε δεμένο το ζώο (πρόβατο ???) που θυσίασε ο Αβραάμ αντί να θυσιάσει τον υιο Του τον Άβελ.

Εδώ κατά την παράδοσή μας ήταν ήταν το σπίτι των γονέων της Παναγίας.

Κάτω από την υπάρχουσα Εκκλησία, βρίσκονται τρία σπήλαια. Το ένα είναι ο χώρος που γεννήθηκε η Παρθένος Μαρία, το άλλο είναι ο τόπος που προσευχόταν η Θεομήτωρ Άννα και το τρίτο είναι ο τάφος των Θεοπατόρων. Αργότερα τα οστά τους μεταφέρθηκαν στην Γεσθημανή σε τάφους που βρίσκονται στο εικοστό πρώτο σκαλοπάτι στα δεξιά κατεβαίνοντας προς τα κάτω

Βρίσκεται στην έρημο της Ιουδαίας σε μια άγρια χαράδρα του χειμάρρου ΕΛ ΚΙΛΤ, κοντά στον παλιό δρόμο που ένωνε την Ιεριχώ με την Ιερουσαλήμ. Είναι ένα πολύπλοκο οικοδόμημα τριών ορόφων με κελιά, ξενώνες, αυλές, κεντρική εκκλησία, παρεκκλήσια, τη σπηλιά-εκκλησία του Προφήτη Ηλία, ασκηταριά, υπόγεια.
Ο Όσιος Γεώργιος ο Χοζεβίτης καταγόταν από την Κύπρο και όταν ήρθε στους Αγίους Τόπους για να ασκητέψει, εγκαταστάθηκε στην ερημιά αυτή κτίζοντας το μοναστήρι πάνω στα ερείπια αλλού που ήταν κτισμένος από Σύριους μοναχούς. Το μοναστήρι γνώρισε μέρες ακμής χάρη στη δραστηριότητα του Αγίου Γεωργίου και οι μοναχοί του τότε έφθαναν τους 3000, με άλλους τόσους στα γύρω ασκητήρια-σπηλιες.
Οι Πέρσες το 614μ.Χ. το κατέστρεψαν και έσφαξαν τους περισσότερους μοναχούς. Το οικοδόμημα του σημερινού μοναστηριού χρονολογείται απο το 1978, ανακαινίστηκε απο τον Έλληνα μοναχό Καλλίνικο και είναι χτισμένο πάνω στη θέση και τα ερείπια της παλίας Λαύρας.
Το καθολικό της Μονής είναι αφιερωμένο στη Γέννηση της Θεοτόκου.

Στους χώρους της εκκλησίας υπάρχουν και θα προσκυνούμε :
- Τον τάφο του Αγίου Γεωργίου του Χοζεβίτη
- Το σκήνωμα του Ιωάννου του Ρωμανού, που υπηρέτησε χρόνια στη μονή και είχε προαισθανθεί το θάνατο του
- Λείψανα πολλών αγιών και οστά των σφαγιασθέντων μοναχών
- Το σπήλαιο του Προφήτη Ηλία στο οποίο σύμφωνα με την παράδοση κρύφτηκε 3,5 χρόνια και τρεφόταν απο τον κόροκα
- Τον τάφο του ηγούμενου πατέρα Γερμανού που δολοφονήθηκε το 2001 κατά τη διάρκεια των συγκρούσεων μεταξύ Ισραηλινών και Παλαιστινίων
- Τον τάφο του ηγούμενου πατέρα Αντωνίου που στην ηλικία 34 ετών συνέπεια ατυχήματος στο εσωτερικό της Μονης έχασε τη ζωή του

Τέλος, κατά την παράδοση έφυγε η εικόνα της Παναγίας που βρίσκεται σήμερα στην Αμοργό

Βρίσκεται πίσω απο το Πραιτώριο.

Ο Ναός είναι αφιερωμένος στον Άγιο Νικόδημο. Στο υπόγειο υπάρχει η φυλακή του Αποστόλου Πέτρου που ελευθερώθηκε απο Άγγελο Κυρίου. Λέγεται και Μοναστήρι της Φακής επειδή σύμφωνα με την παράδοση η Αγία Ελένη μαγείρευε φακές για τους εργάτες και τους φτωχούς. Στον Ναό υπάρχει ακόμα το καζάνι που κατά την παράδοση χρησιμοποίειτο για μαγείρευμα.

Όπως ξέρουμε από την Καινή Διαθήκη, ο Στέφανος ήταν ένας από τους επτά διακόνους που χειροτόνησαν οι Απόστολοι. Οι διάκονοι έπρεπε να φροντίζουν τους φτωχούς στις κοινές τράπεζες και να διδάσκουν το θείο λόγο. Ο ζήλος του για την διάδοση της πίστης ήταν ο λόγος που συνελήφθη με την κατηγορία της βλασφήμιας. Στην απολογία του αποκρούει κάθε κατηγορία. Η καταδίκη του όμως είναι βέβαιη. Έτσι τον έσυραν έξω από την πόλη, του αφαίρεσαν τα ρούχα και τον λιθοβόλησαν.

Στο τόπο που έγινε ο λιθοβολισμός, παλιότερα υπήρχε εκκλησία που καταστράφηκε από τις πολλές βαρβαρικές επιδρομές. Στο χώρο αυτό κτίστηκε νέος Ναός. Δίπλα από το Ναό υπάρχει και το παρεκκλήσι του τόπου του μαρτυρίου του.

Η πάραδοση αναφέρει ότι στον τόπο αυτό βρισκόταν το σπίτι του Αγίου Συμεών του Θεοδόχου, με τον κήπο και τους τάφους της οικογένειας του. Ο Άγιος Συμεών ήταν ένας από τους 70 μεταφραστές της Παλαιάς Διαθήκης. Βρίσκοντας ξάνα το δακτυλίδι που έριξε στο Νείλο για να δει αν επαληθευότουν οι προφητείες για την γέννηση του Μεσσία, από την Παρθένο Μαρία, αξιώθηκε να κρατήσει στην αγκαλιά του τον Κύριο. Έζησε 270 χρόνια.

Ο τάφος του σώζεται, ενώ το σκήνωμα του μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη επί Ιουστινιανού.

Ο σημερινός Ναός κατασκευάστηκε το 1859

Η Καπερναούμ υπήρξε τα χρόνια της δράσης του Κυρίου μας σπουδαιότατη πόλη και για τη δόξα της υψώθηκε μέχρι τον ουρανό. Εδώ ο Ιησούς στο διάστημα του βίου του έκανε πολλά θαύματα όπως :

- η ανάσταση της θυγατέρας του Ιάρειου

- η θεραπεία του ιού του αυλικού

- η θεραπεία του υπηρέτη του εκατόνταρχου

- η θεραπεία της πεθεράς του Πέτρου

- η θεραπεία της αιμορρούσης και

- η θεραπεία της θυγατρός του νομικού
Εδώ ο Κύριός μας βρήκε τους περισσότερους από τους μαθητές του και δίδαξε στη μεγάλη συναγωγή της. Οι κάτοικοί της ασχολούνταν με το ψάρεμα, τη γεωργία και το εμπόριο. Πλούσιοι τελώνες, Ρωμαίοι αξιοματούχοι και στρατιώτες, ήτααν μεταξύ των κατοίκων της. Μέχρι τον 4ο αιώνα ήταν καθαρά εβραική πόλη. Φαίνεται ότι από τον 2ο αίωνα υπήρχε μια μικρή κοινότητα εβραιοχριστιανών, συσπειρωμένη γύρω από το σπίτι του Αποστόλου Πέτρου.
Η Καπερναούμ σήμερα δεν υπάρχει επειδή το 1857 καταστράφηκε απο ισχυρό σεισμό. Έτσι από την αρχαία Καπερναούμ δεν υπάρχουν σήμερα παρά μόνο πέτρες σκορπισμένες. Οι αρχαιολόγοι εντόπισαν τα ερείπια της Συναγωγής της, όπου ο Κύριος πήγαινε κάθε Σάββατο κρατώντας πιστά τον Μωσαϊκό Νόμο.

Από εδώ καταγόταν και ο ευαγγελιστής Ματθαίος.

Κοντά στη θάλασσα υπάρχει ο ορθόδοξος ναός των Δώδεκα Αποστόλων. Στον αρχαιολογικό χώρο της Καπερναούμ διακρίνει κανείς σήμερα και τα ερείπια παλαιοχριστιανικής εκκλησίας του πέμπτου αιώνα. Είναι το αρχαιότερο χριστιανικό προσκύνημα της Άγιας Γης, που κτίστηκε πάνω στα ερείπια του "σπιτιού" του Απόστολου Πέτρου.
Στα περίχορα της Καπερναούμ ο Κύριος εκφώνησε και την περίφημη "επί τους όρους ομιλία του". Σήμερα το όρος αυτό ονομάζεται και "'ορος των Μακαρισμών" και στη κορυφή του (346μ) είναι κτισμένη εκκλησία που ανήκει στους Λατίνους.
Στην περιοχή της Κατεστραμένης Καπερναούμ, δίπλα στη θάλασσα υψώνεται αγέρωχη η Ιερά Μονή με τον επιβλητικό Ναό. Είναι αφιερωμένος στους 12 Αποστόλους, οι οποίοι από απλοί ψαράδες, επιλέχθηκαν από τον Κύριο για την μεγάλη αποστολή τους, την διάδοση του χριστιανισμού. Ο ναός κτίστηκε το 1932 από τον πατριάρχη Δαμιανό και ανακαινίστηκε το 1976

Στον τόπο όπου έγινε η Ανάληψη του Κυρίου παλαιότερα υπήρχε εκκλησία την οποία έκτισε η Αγία Ελένη και κατέστρεψαν οι Πέρσες το 614 μ.Χ. Σήμερα υπάρχει οκτάγωνο κτίριο με τρούλλο μέσα στο οποίο βρίσκεται το αποτύπωμα του δεξιού ποδιού του Κυρίου κατά την Ανάληψη.

Το προσκύνημα αυτό ανήκει στους Μωαμεθανούς αλλά έχουν δικαίωμα και τα άλλα δόγματα να τελούν τις ακολουθίες τους.

Οι Ορθόδοξοι τελούν εσπερινό και Θ. Λειτουργία στην εορτή της Ανάληψης.

Δίπλα του τόπου της Ανάληψης τη δεκαετια του 1980 σε έκταση του Πατριαρχείου άρχισε την κατασκευή της Ιεράς Μονής. Μετά από πολλές περιπέτειες το προσκύνημα με την βοήθεια του Θεού διασώθηκε και οι εργασίες συνεχίζονται μέχρι και σήμερα.

Επτά χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Ναζαρέτ και επάνω στο δρόμο που οδηγεί στη λίμνη της Γεννησαρέτ, βρίσκεται η πόλη Κανά της Γαλιλαίας, ιδιαίτερη πατρίδα του Αποστόλου Ναθαναήλ.

Σύμφωνα με το Ευαγγέλιο ο Κύριος μας εδώ έκανε το πρώτο Του θαύμα μετατρέποντας το νερό σε καλό κρασί φανερώνοντας την δόξα και την εξουσία Του. Στον τόπο αυτό ήταν το σπίτι του μαθητή του Κυρίου του Σίμωνα του Κανανίτη. Στον γάμο ήταν προσκεκλημένοι και ο Ιησούς με τη μητέρα του.
Σήμερα στο τόπο αυτό υπάρχι ο Ελληνορθόδοξος Ναός του Αγίου Γεωργίου του Τροπαιογόρου που ίδρυσε ο Μέγας Κωνσταντίνος. Δύο πέτρινα αρχαία πιθάρια (υδρίες) σώζονται από την εποχή του Χριστού. Άλλα δύο από τα έξι βρίσκονται στην Κωνσταντινούπολη

Είναι το πιο σημαντικό μοναστήρι του Ορθόδοξου Μοναχισμού με συνεχή ιστορία 1.500 χρόνων.
Βρίσκεται στην καρδιά της ερήμου μεταξύ Βηθλεέμ και της Νεκράς Θάλασσας, σκαρφαλωμένο στην απότομη πλαγιά του χείμαρρου των Κεδρών. Το μοναστήρι το ίδρυσε ο ίδιος ο Άγιος Σάββας ο Ηγιασμένος το 485μ.Χ. και σ' αυτό ασκήτεψαν μεγάλοι Πατέρες της Εκκλησίας όπως ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός, ο Άγιος Κοσμάς ο μελωδός, ο Άγιος Ξενοφών, ο Άγιος Θεόδωρος και πολλοί άλλοι.

Το μοναστηρί έχει το καθεστώς του άβατου (δηλαδή δεν μπορούν να το επισκεπτούν γυναίκες)
Το καθολικό είναι αφιερωμένο στην Παναγία. Είναι βασιλική με τρούλο και κτίστηκε το 6ο αιώνα από τον Ιουστινιανό. Μέσα στην εκκλησία είναι και το Ιερό Λείψανο του Αγίου Σάββα. Παλιότερα είχε 5.000 μοναχούς και άλλους τόσους στα γύρω ασκητήρια που τους έσφαξαν οι Πέρσες.

Σήμερα ο αριθμός μοναχών είναι δέκα επτά.

Η πρώτη εκκλησία-σπηλιά αφιερωμένη στον Άγιο Νικόλαο εγκαινιάστηκε το 484 από τον ίδιο τον Άγιο Σάββα.

Άλλα σημαντικά προσκυνήματα της Μονής είναι:
- Το ασκηταριό, ο τάφος και το Ιερό Σκήνωμα του Αγίου Σάββα
- Το ασκηταριό του Αγίου Ιωάννη του Δαμασκηνού
- Ο ψηλός πύργος που κατασκεύασε ο Ιουστινιανός
- Το αγίασμα (πηγή) που για 1.500 χρόνια ούτε αυξάνει ούτε λιγοστεύει την ποδότητα της ροής του
- Η φοινικιά που φύτεψε ο Άγιος με τα ιαματικά φύλλα που θεραπεύει τη στείρωση.

Η Μεγάλη Λαύρα του Αγίου Σάββα είναι υποδειγματική για την κοινοβιακή ζωή. Ακολουθούν την βυζαντινή ώρα και οι μοναχοί τρώνε μια φορά το 24ωρο.

Στο χώρο αυτό προϋπάντησαν τον Κύριο οι αδερφές του Λαζάρου Μάρθα και Μαρία, όταν αυτός ερχόταν για να αναστήσει το νεκρό Λάζαρο.

Στο δεξιό του Ναού υπάρχει βράχος που έχει σχήμα ράχης όνου και είναι το σημείο της συνάντησης.

Από εδώ ξεκινά το Σάββατο του Λαζάρου η πομπή του Πατριαρχείου προς τον τάφο του Λαζάρου.

Το Πραιτώριο ήταν δικαστήριο και ταυτόχρονα κατοικία του Ρωμαίου ηγεμόνα της Παλαιστίνης, που την εποχή του Κυρίου ήταν ο Πόντιος Πιλάτος. Εδώ οδηγήθηκε ο Κύριος μετά τον Άννα και τον Καϊάφα για να δικαστεί.

Σε αυτό τον χώρο έγινε ή πιο παραπλανητική δίκη που γνώρισε ή ανθρωπότητα.

- Εδώ κρίθηκε και κατακρίθηκε ο κριτής του Κόσμου.

- Εδώ προσήχθηκε ο αναμάρτητος και ενοχοποιήθηκε με τη μαρτυρία δυο ψευδομαρτύρων.

- Εδώ διέταξε ο Πιλάτος να μαστιγωθεί ο Ιησούς (... έντυσαν τον Ιησού με κόκκινη χλαμύδα, έβαλαν οι στρατιώτες στο κεφάλι του τον ακάθιμνο στέφανο ... ).

Στο Πραιτώριο τελείται η ακολουθία των Μ. Ωρών και από εδώ ξεκινά η πομπή για το Γολγοθά δια μέσου της οδού του Μαρτυρίου.

Στο ελληνορθόδοξο μοναστήρι στο Πραιτώριο υπάρχει η φυλακή του Χριστού και του ληστή Βαραβά.

Στο γειτονικό χώρο του Πραιτωρίου που ανήκει στους Αγγλικανούς, σώζεται τμήμα της πλακόκωσης του "Λιθόστρωτου", δηλαδή του περιβόλου του Πραιτωρίου όπου ο Πιλάτος παρέδωσε τον Ιησού στους Ιουδαίους
 

Στο Πραιτώριο κανείς μπορεί να επισκεφθεί:

α) Σπήλαιο σκοτεινό και υγρό, σκαλισμένο στο βράχο. Σ' αυτο το χώρο φυλάκισαν τον Κύριο. Στο κελί αυτό υπάρχει βράχος με δυο τρύπες που μαρτυρεί τον τρόπο της φυλάκισης. Επίσης μεγάλη εικόνα, αναπαριστά την φρικτή σκηνή.
β) Κάτω από την φυλακή του Κυρίου υπάρχει μεγάλο υπόγειο σπήλαιο που αναφέρεται σαν η φυλακή των δυο ληστών, που σταυρώθηκαν με τον Κύριο. Στην φυλακή αυτή σώζονται στον ανατολικό τοίχο τρύπες, σκαλισμένες στον βράχο, που χρησίμευαν για να δένουν τους φυλακισμένους.
γ) Στον ίδιο χώρο, πιο βαθειά και χαμηλά, υπάρχει άλλο σπήλαιο που ήταν h φυλακή του Βαραββά
δ) Κατεβαίνοντας προς την φυλακή των δυο ληστών, βλέπει κανείς στα δεξιά του μεγάλη δεξαμενή που ονομάζεται στέρνα της Αγίας Ελένης. Αυτή χρησιμοποιούταν σαν υδραγωγείο των φυλακών. Πλάι στην στέρνα προς τα ανατολικά υπάρχει ορθογώνιος χώρος που χρησιμοποιήθηκε σαν κατακόμβη την εποχή των διωγμών. Στην ανατολική της πλευρά υπάρχει αλτάριο που επέχει την θέση αγίας Τράπεζας.
ε) Στο διάδρομο που κατευθύνεται προς την εκκλησία υπάρχει μια σειρά από αξιόλογες εικόνες, που αναπαριστούν την μαρτυρική πορεία του Κυρίου από το Πραιτώριο στον Γολγοθά.
Το προσκύνημα ανήκει στους "Ορθοδόξους.

Είναι το προσκύνημα που συναντάμε πηγαίνοντας από τα Ιεροσόλυμα για τη Βηθλεέμ. Χτίστηκε τον 6ο αιώνα από τον Πατριάρχη Ηλία. Στο πέρασμα των αιώνων έπαθε μεγάλες καταστροφές, και το 1160 ξαναχτίστηκε απο τον Αυτοκράτορα Μανουήλ Κομνηνό, ενω αρκετές φορες ξανακαταστράφηκε. Το 1860 με την φροντίδα του Πατριαρχείου απέκτησε και πάλι την λαμπρότητα του. Κατά την διάρκεια του πολέμου των 7 ημερών το 1967 έπαθε πολλές καταστροφές, γιατί ήταν στην εμπόλεμη ζώνη.
Πολλές παραδόσεις το συνέδεαν με το μέρος που ο προφήτης Ηλίας κρύφθηκε από την οργή της Ιεζαβέλ. Μια άλλη παράδοση το συνέδεσε με τον τόπο που οι Μάγοι επανείδαν τον αστέρα της Γέννησης μετά την συνάντηση τους με το βασιλιά Ηρώδη στην Ιερουσαλήμ. Άλλη παράδοση πολύ αρχαία το ταυτίζει με το τόπο όπου η Παναγία και ο Ιωσήφ κάθισαν να ξεκουραστούν προτού μπουν στη Βηθλεέμ. Ένα τέτοιο προσκύνημα, που λεγόταν Κάθισμα υπήρχε στην περιοχή πάνω στο οποίο είχε κτισθεί το 5ο αιώνα μοναστήρι και ξενώνας. Τα ερείπια του προσκυνήματος ανακαλύφθηκαν πρόσφατα απο αρχαιολογικές έρευνες

Βρίσκεται κρεμασμένο σαν αετοφωλιά στην απότομη πλαγιά του βουνού Τζέμπελ Κουρουντούλ, δυτικά της Ιεριχούς. Το συγκρότημα του μοναστηριου αποτελείται από μια σειρά δωματίων, ένα στενόμακρο διάδρομο, μια φυσική σπηλιά, την κεντρικη εκκλησία αφιερωμένη στον Ευαγγελισμό και το παρεκκήσι-προσκύνημα στο οποίο ο Κύριος νήστεψε 40 μέρες και 40 νύχτες και γνώρισε τους πειρασμούς του διαβόλου.
Στο χώρο αυτό υπάρχει και ο βράχος που κάθισε ο Χριστός.
Η ανάβαση για το μοναστήρι γίνεται με τα πόδια σε 20 λεπτά. Πρόσφατα τέθηκε σε λειτουργία σύστημα τελεφερίκ που από την Ιεριχώ μεταφέρει προσκυνητές κοντά στη Μονή.

Η ιερά γυναικείο μονή της Σεϊδανάγιας βρίσκεται πολύ κοντά στο Πατριαρχείο και τον Π.Ν. της Αναστάσεως. Αποτελείται από ένα συγκρότημα πολλών κελλίων.

Ο ναός είναι τρίκλιτη βασιλική με δυο υπερμεγέθεις κολόνες, οι οποίες ενώνονται με τον ανατολικό και δυτικό τοίχο με αψίδες. Έτσι ο ναός χωρίζεται σε τρία κλίτη τα οποία αποτελούν παρεκκλήσια στο μεν βόρειο κλίτος προς τιμήν των Αγίων Πάντων, στο νότιον προς τιμήν της Αγίας Άννης και της Μητρός της Μαρίας και στο κεντρικό που είναι αφιερωμένο στην Υπαπαντή του Χριστού.
Στο δυτικό μέρος του Παρεκκλησίου της Αγίας Άννης υπάρχει βαπτιστήριο σε σχήμα σταυρού όμοιο με τα πρωτοχριστιανικά βαπτιστήρια το οποίο κατεσκευάσθη με πρωτοβουλία του τότε αρχιμανδρίτη Αριστάρχου το 1997.

Δυτικά των Ιεροσολύμων βρίσκεται το χωριό Ορεινή που κατοικείται απο Χριστιανούς, Εβραίους και Μουσουλμάνους. . Η Ορεινή έχει μεγάλη θρησκευτική σημασία διότι :
- εδώ βρίσκεται το σπιτί του Ζαχαρία
- εδώ γεννηθήκε ο Ιωάννης ο Πρόδρομος
- εδώ σκιστηκε η πέτρα και προστάτευσε την Ελισάβετ μαζί με τον Πρόδρομο την εποχή της βρεφοκτονίας του Ηρώδη
- εδώ η Παναγία έζησε αρκετό καιρό και βοηθούσε την Ελισάβετ πλένοντας τα ρούχα και παίρνοντας νερό από την πηγή

Κοντά στο χωριό υπάρχει Ρώσικο γυναικείο Μοναστήρι

Βρίσκεται σε μικρή απόσταση από το Πατριαρχείο.

Η ίδρυση του μοναστηριού ανάγεται στους Βυζαντινούς χρόνους. Για πολλούς αιώνες ήταν από τα σημαντικότερα προσκυνήματα. Είχε πάνω από 100 μοναχούς και η Μονή είχε εμπλουτιστεί με ωραιότερες τειχογραφίες, πολλές από τις οποίες σώζονται έως και σήμερα.
Στη Μονή από το 1855 μέχρι το 1909 λειτουργούσε η περίφημη Θεολογική Σχολή του Τιμίου Σταυρού της Εκκλησίας των Ιεροσολήμων.

Στο Μοναστήρι αυτό βρίσκεται το σημείο που ήταν το τριπλό δένδρο από το οποίο φτιάχτηκε το ξύλο του σταυρού του Κυρίου μας. Η ιστορία του δένδρου του Τιμίου Ξύλου έχει ως εξής: Ξεκινώντας από την Π.Διαθήκη στην φιλοξενία του Αβραάμ των τριών Αγγέλων οι οποίοι φεύγοντας ξέχασαν τα τρία ραβδία τους. Η γυναίκα του τα πέταξε στη φωτιά για να καούν αλλά αυτα δεν καιγόντουσαν. Τα πέρνει ο Αβραάμ και τα βάζει σε μια άκρη. Ο Λωτ αφού πήρε εντολή απο το Θεό να φύγει απο τα Σόδομα και τα Γόμορα για να τα εξαφανίσει του είπε να μην γυρίσουν και δουν να καταστρέφεται η πόλη. Όμως η γυναίκα του παράκουσε και αφού γύρισε το κεφάλι της εγινε στήλη άλατος. Οι κόρες αποφάσισαν να μεθύσουν τον πατέρα τους και να αμαρτήσουν για να συνεχιστεί το γένος τους. Το πρωί που ξύπνησε ο Λωτ και κατάλαβε τι είχε συμβεί πολύ στενοχωρημένος πήγε να εξομολογηθεί στο θείο του τον Αβραάμ. Ο Αβραάμ αφού τον άκουσε, του είπε ότι η αμαρτία είναι πολύ μεγάλη του έδωσε τα τρία μισοκαμένα ραβδιά των Αγγέλων και του είπε να τα φυτέψει. Να φέρνει νερό από τον Ιορδάνη για να τα ποτίζει και εάν φυτρώσουν θα ήταν σημάδι από το Θεό που τον συγχωρεί. Έτσι ο Λωτ άρχισε να πηγαινοέρχεται στον Ιορδάνη και να κουβαλάει νερό με τον κουβα για να ποτίσει τα ραβδιά. Όμως ο σατανάς δεν τον άφηνε ήσυχο. Πότε του εριχνε τους κουβάδες με το νερό, πότε έβρισκε ζητιάνους διψασμένους που τους λυπόταν και τους έδινε το νερό για να πιουν. Τριάντα χρόνια πηγαινοερχόταν και δεν είχε καταφέρει να ποτίσει τα ραβδιά. Όταν τα κατάφερε κάποια στιγμή βλαστήσανε, σημάδι ότι ο Θεός τον συγχώρεσε και δέχτηκε την μετάνοια του και έγιναν ένα τριπλό δέντρο από πεύκο κέδρο και κυπαρίσσι. Όταν οι Εβραίοι έφτιαχναν το Ναό του Σολομώντα έκοψαν και αυτο το δέντρο για να φτίαξουν την οροφή του Ναού. Μετρούσαν και έκοβαν για να το τοποθετήσουν, αυτό όμως όταν το έβαζαν στη θέση του μια μάκραινε και μια μίκραινε. Αφού τους ταλαιπώρησε αρκετά θύμωσαν και το πέταξαν στην άκρη ως άχρηστο και το όνομασαν ξύλο της κατάρας. Όταν έφτασε η στιγμή να σταυρώσουν τον Χριστό θυμήθηκαν το ξύλο και θέλοντας να τον βασανίσουν περισσότερο λόγω της αυξομοίωσης του αποφάσισαν να κάνουν τον Σταυρό του Κυρίου και από το ξύλο της κατάρας έγινε ξύλο ευλογίας

Το προσκήνυμα αυτό είναι κτιστό με πελεκητές πέτρες και το βάθος του φτάνει 35 μέτρα. Το μέρος ταυτιζόταν με το πηγάδι του Πατριάρχη Ιακώβ. Στην περιοχή πουλήθηκε ο Ιωσήφ από τους αδερφούς του. Κοντά στο πηγάδι συναντήθηκε ο Χριστός με τη Σαμαρείτιδα (Αγία Φωτεινή) και ζήτησε νερό και στην οποία αποκάλυψε ότι ο Θεός είναι Πνεύμα. Κατά την παράδοση η Αγία Ελένη έκτισε ναό που καταστράφηκε. Το 485 μ.Χ. κατά την επανάσταση των Σαμαρειτών ο ναός καταστράφηκε και ξαναχτίστηκε από τον Ιουστινιανό τον 6ο αιώνα. Σήμετα το πηγάδι βρίσκεται σε υπόγειο ναό, ενώ πάνω από το υπόγειο υπάρχει ο νέος ναός στον οποίο βρίσκεται το ιερό σκήνωμς του Αγίου Φιλουμένου, ο οποίος προσφάτος κατατάχθηκε στο αγιολόγιο της Ορθοδόξου Εκκλησίας.

Στην περιοχή αεροδρομίου Μπεν Γκούριον-Τελ Αβίβ, βρίσκεται η πόλη Λύδδα, η αρχαία Διόπολη στην οποία έγιναν σημαντικά γεγονότα, όπως για παράδειγμα το θαύμα της θεραπείας του παραλύτου Αινέα από τον Απόστολο Πέτρο, η συνοδός το 415 μ.Χ. και το σημαντικότερο γεννήθηκε ο Μεγαλομάρτυρας Άγιος Γεώργιος, ο οποίος τάφηκε στη Λύδδα το 275 μ.Χ. Πάνω από τον τάφο χτίστηκαν κατά καιρούς πολλοί ναοί. Ο σημερινός κατασκευάστηκε το 1872 μ.Χ. στα ερείπια αρχαιότερων

Ο Ι. Ναός βρίεται στα δυτικά της Αγίας Αυλής. 

Ονομάζεται αδελφόθεος, για τον εξής λόγο : σύμφωνα με την παράδοση, όταν ο Ιωσήφ ο προστάτης της Θεοτόκου, μοίραζε τα υποστατικά του στα παιδιά του, που είχε από την πρώτη του γυναίκα, δηλαδή τον Ιάκωβο, τον Ιωσή, τον Ιούδα και τον Σίμωνα, θέλησε να δώσει μερίδιο και στον Κύριο ημών Ιησού Χριστο «τον εκ της Παρθένου Μαρίας γεννηθέντα». Τότε οι τρεις δεν συμφώνησαν μ' αυτό, ενώ ο Ιάκωβος τον έκαμε συγκληρονόμο στο μερίδιο του. Μαρτύρησε κατά τον διωγμο του Νέρωνα στα Ιεροσόλυμα «αποτελειωθείς δια ροπάλου».

Στον ναό υπάρχει περίτεχνος αρχαίος Πατριαρχικός θρόνος, που χρησιμοποιεί μόνο ο Ελληνορθόδοξος Πατριάρχης Ιεροσολύμων, σάν κατ' ευθείαν διάδοχος του Αγίου Ιακώβου πρώτου Επισκόπου Ιεροσολύμων. Στον ίδιο ναό, υπάρχει θαυματουργός εικόνα της Θεοτόκου, που καθώς μαρτυρείται, δακρύζει όταν ή Ιερουσαλήμ κινδυνεύει από πόλεμο. Η θεία Λειτουργία γίνεται κάθε Κυριακή στα ελληνικά και στα αραβικά.

Στο προαύλιο του Ναου, υπάρχει παρεκκλήσι των Μυροφόρων.
Σ' αυτο φυλάγεται πέτρα απο το Θεοβάδιστο όρος Σινά.
Στη Δυτική πλευρά υπάρχει μαρμάρινο κουβούκλιο που σύμφωνα με την ορθόδοξη παράδοση περικλείει τον χώρο του «Μή μου Απτού».
Βορειότερα του παρεκκλησίου υπάρχει άλλη εκκλησία των Αγίων τεσσαράκοντα μαρτύρων, που μαρτύρησαν στην Σεβάστεια το __ μ.Χ.
Εδώ τοποθετούνται σε ειδική κρύπτη στα δυτικά του Ναού τα οστα των Πατριαρχών Ιεροσολύμων.

Η πόλη Τιβεριάδα βρίσκεται στη δυτική όχθη της λίμνης Γενησαρέτ και έιναι μια από τις τέσσερις ιερές πόλεις του Ιουδαισμού. Σήμερα είναι μια καταπράσινη και πολύ ανεπτυγμένη τουριστικά λουτρόπολη, με προνομιακό κλίμα. Περίφιμη για τις ιαματικές πηγές της. Είναι ένα από τα μεγαλύτερα τουριστικά θέρετρα του Ισραήλ με δεκάδες σύγχρονα ξενοδοχεία.

Δίπλα στην πόλη της Τιβεριάδας και κοντά στη θάλασσα βρίσκεται η Ελληνορθόδοξη Ιερά Μονή των Αγίων Αποστόλων στον τόπο όπου οι Απόστολοι έβγαλαν τα δίχτυα γεμάτα ψάρια. Η παράδοση αναφέρει ότι χτίστηκε αρχικά μοναστήρι από την Αγία Ελένη το 326 μ.Χ το οποίο κατέστρεψαν οι Πέρσες το 614 μ.Χ. Το σημερινό μοναστήρι πήρε τη μορφή που έχει το 1978.

Στη Ναζαρετ έζησε ο Κύριος μέχρι τα 30 του χρόνια γι' αυτό και ονομάστηκε Ναζωραίος. Η Ναζαρέτ ήταν στα χρόνια του Χριστού ένα μικρό χωριό άσημο και κακόφημο. Επίσης εδώ η Παναγία μας δέκτηκε το "χαίρε" του Αρχαγγέλου Γαβριήλ. Η Παλαιά Διαθήκη και οι Εβραίοι ιστορικοί δεν αναφέρονται στην Ναζαρέτ. Αντίθετα στη Καινή Διαθήκη μνημονεύεται 29 φορές, γιατί είναι η πόλη που ο Αρχάγγελος θαύμασε την ωραίοτητα της Παρθένου και ευαγγελίστηκε τη γέννηση του Λυτρωτή. Από τη Ναζαρέτο Ιωσήφ και η Μαρία έφτασαν στη Βηθλεέμ για την απογραφή. Είναι η πόλη όπου ο Ιησούς έζησε τα παιδικά και νεανικά Του χρόνια, πριν αρχίσει την δράση του για την σωτηρία του κόσμου. Μαζί με τον Ιωσήφ και την Παναγία μετά την επιστροφή τους από την Αίγυπτο εγκαταστάθηκαν στη Ναζαρέτ. Εδώ ο Κύριος δίδασκε τα Σάββατα στην Συναγωγή. Δυτικά της πόλεως και σε απόσταση 3 χλμ υπάρχει ο γκρεμός, από το οποίο θέλησαν οι Εβραίοι να ρίξουν τον Ιησού, διότι εξοργίστηκαν από μια ομιλία του στη συναγωγή.

Ο Ελληνορθόδοξος Ναός του Ευαγγελισμού βρίσκεται πάνω από το πηγάδι, όπου η Παρθένος ερχόταν όπως όλες οι γυναίκες να πάρει νερό και εδώ κατά την παράδοση έγινε η φανέρωση του απόκρυφου μες τους αιώνες και του άγνωστου στους Αγγέλους μυστήριο.
Ο πρώτος Ναός χτίστηκε το 327μ.Χ. από την Αγία Ελένη για να καταστραφεί και να ξανακτιστεί πολλές φορές. Η σημερινή εκκλησία είναι του 1750 και χτίστηκε από την Αγιοταφική Αδελφότητα. Θαυμάσιες τοιχογραφίες καλύπτουν το Καθολικό από το οποίο ο προσκυνητής κατεβαίνει στην Πηγή της Παναγίας, η οποία και σήμερα αναβλύζει αγίασμα.
Η πόλη ήκμασε κατά τη βυζαντινή περίοδο, αλλά αργότερα με τις επιδρομές έχασε την δόξα της. Στον Α' παγκόσμιο πόλεμο έγινε έδρα του Γερμανοτουρκικού στρατού της Παλαιστίνης και το 1918 κυριεύθηκε από τους Άγγλους. Σήμερα είναι η μεγαλύτερη Αραβική πόλη του Ισραήλ, όπου για αιώνες Χριστιανοί και Μουσουλμάνοι έζησαν αρμονικά. Αποτελεί έδρα Μητροπόλεως του Ελληνορθόδοξου Πατριαρχείου με αραβόφωνο ποίμνιο 20.000 πιστών

Βρίσκεται στο νότιο μέρος της Αγίας Αυλής.

Εδώ υπάρχει η θαυματουργική ολόσωμη εικόνα της Παναγίας. H εικόνα αυτή κάθε χρόνο στις 14ης Αυγούστου μεταφέρεται με μεγαλοπρεπή πομπή στην Αγία Γεσθημανή. Η σεπτή εικόνα επιστρέφει πάλι στο Μετόχι κατα την απόδοση της εορτής.

Παλιότερα εδώ έμενε ο ηγούμενος της Αγίας Γεσθημανής.

Η κολυμβήθρα βρίσκεται δίπλα από την Ιερά Μονή Αγίας Άννης.

Το όνομα της προέρχεται από την Αραμαϊκή λέξη Βηθεσδά, που σημαίνει οίκος του ελεόυς.

Έχει 5 στοές και κάτω από τις στέγες της ήταν ξαπλωμένο πλήθος αρρώστων τυφλοί, κουτσοί, ανάπηροι που περίμεναν να κυματίσει το νερό γιατί απο καιρό σε καιρό ένας Άγγελος Κυρίου κατέβαινε στη δεξαμενή λα ανατάραζε τα νερά και όποιος έμπαινε πρώτος γινόταν καλα.

Εδώ θεράπευσε ο Κύριος τον παραλυτικό που για τριάντα οχτώ χρόνια παρέμενε στις στοές της Βηθεσδά, χωρίς να έχει κανένα να τον βοηθήσει να κατεβεί πρώτος στο νερό. Όταν τον ρώτησε ο Κύριος αν θέλει να γίνει καλά τότε γεμάτος παράπονο είπε: «Κύριε άνθρωπον ούκ έχω ίνα όταν ταραχθή το υδωρ βάλει με εν τη κολυμβήθρα- ενώ δ' εγώ έρχομαι άλλος προ εμού κατεβαίνει» (Ιω.ε.7 και Ιω.ε.2-4)

Η ονομασία Προβατική Κολυμβήθρα επικράτησε από την προβατική πύλη, από την οποίαν περνούσαν και πλένονταν τα πρόβατα που προορίζονταν για θυσία. Ο Ηρώδης διασκεύασε τις 5 στοές σε μαρμάρινες δεξαμενές. Αργότερα έγιναν εκκλησίες.

Σήμερα σώζονται σε αρκετό βάθος οι δεξαμενές της προβατικής κολυμβήθρας.

Σήμερα, στον Πύργο του Αγίου Σάββα διαμένει ένας μοναχός από την Ι.Μ. του Αγίου Σάββα ο οποίος διορθώνει το εξωτερικό τοίχος του πύργου

Σήμερα, στον Πύργο του Αγίου Σάββα διαμένει ένας μοναχός από την Ι.Μ. του Αγίου Σάββα ο οποίος διορθώνει το εξωτερικό τοίχος του πύργου

Διαβάστηκε : 696 φορές

Σημείωση : Τονίζουμε ότι ο ιστοχώρος μας λειτουργεί αφιλοκερδώς και έχει στόχο την πληροφόρηση των ορθόδοξων μαθητών για θέματα που αφορούν την Ορθοδοξία. Εάν, δίχως την πρόθεσή μας θίγουμε πνευματικά δικαιώματα, παρακαλούμε να μας ενημερώσετε για να προβούμε στις κατάλληλες διορθώσεις.

Αν θέλετε περισσότερες πληροφορίες για κάποιο προσκύνημα, μπορείτε να προμηθευτείτε το αντίστοιχο βιβλίο.